Pff zo al een hele tijd niets meer op punt gezet. Ik zal de afgelopen tijd maar niet gaan beschrijven want dat is te veel om op te noemen.
Eten, naja dat kan dus wel 10 keer beter. Ik ben blijven steken op de 57 kg en lager kom ik gewoon niet op dit moment. Heb weer veel gebraakt..die weekendjes naar mijn ouders toe zijn echt niet goed voor mij, want dan hang ik ongeveer na elke maaltijd boven het toilet.
School is gelukkig nog niet begonnen, maar heb er op zich wel zin in. Ben zeer benieuwd hoe dit komende en vooral laatste (hopelijk) schooljaar gaat uitpakken voor mij. Heb wel al een brief gekregen waarin staat dat ik geheimhoudings plicht en dergelijke heb op mijn werkplek, dus wie weet wat mij allemaal te wachten staat daar!
Met de liefde gaat het nog steeds goed. Denk ik. Er zijn wel wat twijfels, maar dat is misschien ook wel gewoon onzekerheid. Ook vind ik het gewoon heel lastig inschatten allemaal omdat het vanaf het begin af aan al zo ontspannen en vertrouwd is en dat de stuiterende vleesetende vlinders in mijn buik er bijna nooit meer zijn. Alleen op bepaalde momenten die nieuw zijn en onverwacht, merk ik ze dan weer op en bedenk ik me hoe leuk ik M vind.
Voor de rest dacht ik dat het allemaal wel goed met mij ging en dat ik o zo sterk was, maar op dit moment zit ik nog steeds volledig in shock en trillend achter mijn laptop. Gister leek ik alles zo goed aan te kunnen, maar nu merk ik dat ik aan het breken ben. Voor de mensen die het nieuws in de gaten hebben gehouden en op de hoogte zijn van de UIT weten waarschijnlijk wel van het bussenparade ongeluk. Ik stond daar dus ook op ongeveer achter de meisjes die gewond zijn geraakt.. Met mij is er niets aan de hand, maar ik heb gister wel de hele dag het NOS moeten ontlopen de hele avond in het politie bureau doorgebracht en als kers op de taart werden we daar ook nog opgewacht door die sukkels van het AD. Ik ben BOOS, ik word woest als ik al die reacties op nu.nl lees. Al die voorbarige conclusies zonder het hele verhaal te kennen. Het enige wat ik kan zeggen was dat het een stom en dom ongeluk was die niemand’s schuld is.
M was al voor die tijd van de bus afgestapt dus die heeft me uiteindelijk nog wel heel lief opgevangen, maar ik merk dat ik er nu slechter aan toe ben dan gister. Heel vreemd..
Oke, ik ben ziek. M en mijn oppas kindjes hebben me waarschijnlijk aangestoken. Zij liepen al vet lang te hoesten en meer niet, maar doordat ik een weerstand van nul heb, word ik dus weer lekker ziek. Waarschijnlijk is het dat in combinatie met mijn ongesteldheid. Een paar maanden geleden was ik begonnen met de pil, maar afgelopen maand was ik daar even mee gestopt. Ik voelde me beter dan anders had veel minder last van puistjes en stemmingswisselingen. Maar toen werd ik vanochtend dus ongesteld. Na een tijdje begon het allemaal weer en wist ik waarom ik begonnen was aan die rot pil! Ik heb de longen uit mijn lijf gehoest, hoofdpijn en inmense buikpijn, koorts en ik heb zelfs liggen ijlen op mijn badkamer vloer. Bah dan verlang ik toch echt wel even naar mijn mama, maar die woont ruim 2 uur verderop dus dat zit er dan niet in.
Ik weet niet of jullie dit kennen, maar altijd als ik ongesteld moet worden krijg ik behoorlijk aandrang voor, een om het maar netjes te zeggen, grote behoefte. Op zich wel fijn, want door de overmatige lax die ik gebruikte zijn mijn darmen nog niet helemaal optimaal, dus heb ik tenminste eens per maand door al die spier samentrekkingen, dat het eruit komt. Dat was nu dus ook zo, maar de pil verlichtte dit alles behoorlijk. Nu zonder de pil had ik extreme diarree, begon raar te zweten en te trillen. Warm en koud etc..alsof ik dus gewoon weer lax had gebruikt. Gelukkig niet, maar het was precies zo! Naja nu net 1 uurtje weer tot de levenden, mijn buikpijn is er nog, maar niet overheersend.
Ook had ik in een vlaag van verstandverbijstering een sms naar M gestuurd.. Echt stom, gelukkig niets raars erin gezet ofzo. Ik kreeg alleen steeds maar niets terug! Net gelukkig wel, dus ik kan weer even rustig ademhalen en mevrouw. Twijfel even het zwijgen opleggen.
Het enige pluspunt van deze rotdag is; dat ik weer 57 kg weeg! Yes yes, met een beetje geluk zit ik morgen weer op 56 en dan ben ik helemaal op schema. Hah! M weet niet wat hij straks ziet als hij terug komt. Met mijn Frans/Spaanse bloed ben ik nog veel leuker dan al die Spaanse chica’s!! Haha! Bij 55 kg pas ik in ieder geval mijn meeste mooie spijkerbroekjes weer en dan zegt hij dat ik nu een mooi lichaam heb!
Verder, toen ik terug kwam uit verweggistan en dikke 10 kg was aangekomen (ja ik weet het, dat is heel extreem) was ik van een cupmaat A/B naar een D gegaan. Dan ook nog eens de cupmaat 65 D, dus dat was een hel met het vinden van BH’s. Heb allemaal mooie nieuwe BH’s in 70 D gekocht, maar die zijn nu al weer te groot. Ik zit nu op een 65 C, dus dat is op zich wel een fijne midden maat. Ik bewaar de grotere BH’s nog maar even, want je weet het nooit met al die schommelingen van mij.
Wat eten betreft, 2 boterhammetjes gegeten en 1 reep chocolade. En het is er allemaal weer af! Sporten is vandaag niet gelukt omdat ik zo beroerd was :( In ieder geval donderdag weer en kijken of ik op een andere dag ook nog puf ervoor heb!
Mind troubles II
My life
|
23 Juli 2011 | 22:38:06
Frustratie ten top!!
Ik zag vandaag allemaal superknappe, dunne langbenige vrouwen rondlopen!
Bah ik voel me zo ontzettend dik! En waarom zag iedereen er vandaag knapper en dunner en langer uit dan anders! Ik werd zo'n beetje omringd/achtervolgd door dunne mensen. Heel irritant. Heb vandaag gewoon al 3 keer boven die stomme wc gehangen. Gelukkig ging het er makkelijk uit.
En waarom moest ik de vorige keer dat M er was en hij even facebook op zijn mobiel opende, zien dat de laatst geopende pagina die van zijn soort van ex was? En niet MIJN facebook pagina(zoals de keer ervoor)? Waarom denk ik dat zij veel knapper, slimmer, grappiger en vooral DUNNER is dan ik? Ooh dit overkomt me dus iedere keer als ik een jongen tegenkom..Twijfel slaat toe en neemt mijn leven over. Aangenaam kennis te maken iedereen...Nog even en Twijfel zorgt er weer voor dat ik straks met mijn grote mond een nog niet eens begonnen relatie de grond in stamp!
Hallo! Hij spreekt nu toch met jou af? En niet met haar?? Ja, ook alleen maar omdat zij hem soort van gedumpt heeft omdat ze niet over d'r ex heen was. Anders was ik nu echt niet in 'the picture' geweest...Daar heb je een punt..Ooh en nog wat..de eerste avond dat je die jongen ontmoette (je weet wel die avond die hij niet echt meer kan herinneren)heeft zij nog de hele dag met hem doorgebracht! Nou..uh..hij kon me alleen niet meer herinneren omdat ik toen nog een halve meter extra haar had, we misschien 2 woorden met elkaar gesproken hebben en hij behoorlijk wat alcohol op had. Vind je dat nu echt een excuus voor hem om jouw geweldige persoon niet op te mogen vallen??
Zo gaat het dus de hele tijd in mijn hoofd. Twijfel die het opneemt tegen mijn niet zo sterk discussierende Ik. Hij heeft al 2 maanden niet met haar afgesproken of wat dan ook, ze hadden nog niet eens officieel verkering en toch maak ik me op voorhand al zorgen. Tsja, ze werkt wel bij hetzelfde bedrijf...
Weet iemand hoe ik mevrouw. Twijfel een schop onder haar kont moet geven???
Wat eten betreft, heb ik weer even mijn ups en downs. Ik zit sinds afgelopen donderdag weer op de 58 kg en daar baal ik een beetje van. Ik vermoed dat het te maken heeft met het feit dat ik elk moment ongesteld moet worden, dat ik een leuk dagje (lees: veel meer eten dan normaal) met mijn moeder heb gehad en doordat ik altijd veel meer vocht vasthoudt als ik moet menstrueren. Dan valt die 1,5 kg wel mee. Alleen jammer dat ik daardoor wel weer sneller purgeer neigingen heb.
Daarnaast vind ik het op de een of andere manier makkelijker om niet te eten als ik een jongen leuk vind en die jongen ook een beetje in mijn buurt is. Gelukkig voor mij vind ik iemand leuk (M), maar is hij nu 2 weken op vakantie. Over 2 weken wil ik dus echt wel 55 kg wegen. Liefst minder, maar tenminste 55.
Een ander probleem is dat ik mezelf nog best wel eens serieus met deze jongen zie worden, maar dan wordt zo’n eetprobleem wel erg lastig erbij. Hij is namelijk heel erg goed bevriend met mijn beste vriendin en haar vriend. Hij vindt mijn figuur helemaal perfect en vindt net als iedereen dat ik echt niet moet afvallen (mijn gewicht is vooral zo hoog, door al mijn spiermassa. Mijn vetpercentage is veel lager dan dat van de gemiddelde vrouw). Voor mijn verjaardag bijvoorbeeld had ik van heel veel vrienden en familie als extraatje chocolade gekregen! Op een gegeven moment had ik 1 kg aan chocolade in mijn kast liggen. Heb er heel veel van uitgedeeld en zelf maar een beetje gehad, maar jeetje, wat bezielde iedereen. Ik eet gewoon normaal waar anderen bij zijn, bang dat ze merken dat ik eetgestoord ben, maar blijkbaar vermoeden ze het toch...heel irritant. Met die goede vriendin van mij praat ik soms best wel veel over gewicht en afvallen, daar moet ik nu echt mee ophouden. Als ik goed wil afvallen, dan moet ik er zo min mogelijk over praten.
Verder moet ik volgend schooljaar full time in het ziekenhuis op de afdeling dietetiek werken. Heel leuk en spannend. Heb er super zin in! Alleen moet ik met de andere dietisten samen gaan lunchen...Hoe kom ik daar onderuit? Ik bedoel, ik kan moeilijk 20 weken lang elke lunch een ander excuus bedenken, om maar niet te hoeven eten?? Zul je zien, moet ik die dagen ook nog ontbijten, omdat ik bij M ben of hij bij mij en omdat hij ook full time werkt, kunnen we ‘gezellig’ samen opstaan en samen ontbijten..Wat een feest. Dan kom ik niet eens onder mijn ontbijt of lunch uit!! Naja misschien kan ik hem overtuigen dat ik ’s ochtends niet zo’n trek heb en dan een beetje yoghurt eet of alleen een appeltje.
Gelukkig zijn er ook nog wat lichtpuntjes! Vanaf september ga ik sowieso 2 dagen in de week sporten. Om bij die vereniging te komen moet ik 8 km heen en 8 km terug fietsen. Naar mijn werk moet ik elke ochtend 4 km heen en 4 km terug fietsen en als ik dan ook nog 1 x per week naar de sportschool ga zoals ik dat nu doe en daarbij nog ga hardlopen, dan kom ik vast een heel eind om op een laag gewicht te blijven..
Goed over afgelopen zondag
M zou ’s avonds laat terug komen van vakantie en daarna eigenlijk snel doorgaan naar zijn ouders. Tussendoor zou hij alleen mij nog even een kusje komen brengen en dan was dat dat. Dus om kwart voor 10 smste hij me: Ik ben over 1 uur bij je! Kwart voor 11, was hij er nog niet..men wat waren die stomme kut vlinders aan het doen in mijn buik?? Niet normaal ze voelden meer als een stel vleesetende stuiterballende vlinders..kun je nagaan hoe zenuwachtig ik was. Want het was de 2e keer dat ik hem eventjes zou zien en naja dat is dan toch wel even spannend. 11 uur belde hij aan en daar stond mijn zongebruinde God in de deuropening! Het eerste wat hij zei; ik denk dat ik morgen maar naar mijn ouders ga en nu even lekker bij jou blijf. Hah wat een heerlijkheid. Lekker samen een filmpje gekeken, over de vakantie gepraat en een beetje gezoend. Toen moest ik de geweldige sfeer verpesten door te zeggen dat ik de volgende ochtend om kwart over 8 moest werken. Vond hij een beetje minder, want morgen was de enige dag dat hij kon uitslapen. De volgende ochtend na een nacht zonder slaap, want we hebben de hele nacht liggen kletsen en films gezien, ben ik uiterst slaperig naar mijn werk gegaan en om 1 uur kon ik gelukkig weer terug naar huis. Lag M nog lekker in mijn bedje! Had hij gewoon net zolang gewacht tot ik terug zou komen. De middag nog samen doorgebracht en toen was het tijd voor hem om te gaan.
Zo, klinkt goed he. Ik denk dat ik verliefd aan het worden ben. Ugh en nou komt hij pas over 2 weken terug. Ergens ook wel goed hoor. Kan ik even dingen op een rijtje zetten en kan het allemaal wat langzamer dan in de sneltreinvaart, maar ik merk dat ik nu al onzeker begin te worden, gewoon door het feit dat ik eigenlijk met mezelf een beetje in de knoop zit. Niet met alles maar wel met een paar dingen en ik ben gewoon heel bang dat hij me laat stikken. Mijn neiging nu is: Dit alles maar op voorhand af te kappen voordat het ook maar iets heeft kunnen worden, veel veiliger.
Andere optie die ik overweeg..die ik al heel lang overweeg..zelfs al voordat ik M ontmoet had, is om mijn huisarts te vragen mij door te sturen naar een psycholoog. En dan ook maar eens eerlijk vertellen over al mijn eetonzin..
Nog maar even over nadenken. Het enige wat ik nu wil is even snel ongesteld worden en dan weer even flink afvallen. 3 kg in 14 dagen, moet kunnen!
Can it be Love??
My life
|
15 Juli 2011 | 21:56:30
Does real love actually exist?
Oke, na alle leuke feestjes is er niet zo veel bijzonders meer gebeurd. Ik heb nog steeds geen eetbuien, mijn lichaam doet keurig netjes wat er van hem gevraagd/verwacht wordt (afvallen dus) en momenteel weeg ik 56,5!
Op dinsdag en vrijdag pas ik op bij 3 kinderen. Wat eigenlijk zwaarder is dan gedacht. Vooral omdat deze kinderen in leeftijd niet zoveel verschillen en ze nog niet echt een bepaalde zelfstandigheid hebben. Rennen, vliegen, springen dus. Voordeel is wel, dat ik zo geen tijd heb om na te denken en nog minder trek heb dan ik al had. Wel zorg ik dat ik wat eet op een dag om mijn darmen in werking te houden.
Afgelopen weekend was ik bij mijn ouders geweest. Normaal gesproken is dat echt een drama omdat ik dan heel veel ga eten en alleen maar aankom in plaats van afval. Dit weekend echter, had ik nergens zin in en heb ik het zelfs voor mekaar gekregen om wat gewicht te verliezen!! Ondanks het leuke feestje van een vriendin van mij Die vriendin van mij weet van mijn eetprobleem, dus zij heeft mijn moeder gebeld met de vraag of ze mij niet kon brengen, want dan zou ze mij wel terug brengen. Dit deed ze omdat ze 1 niet wil dat ik te veel beweeg als ik zo weinig eet en 2 het nogal een lang en gevaarlijk stuk is, wanneer je het in je eentje moet fietsen midden in de nacht. Heel lief bedoelt natuurlijk, maar ik baalde er wel van. Nog minder beweging!! Toch afgevallen dus.
De maandag erop (11 juli) hebben we mijn 21 ste verjaardag gevierd bij mijn ouders. Gewoon een klein select groepje, want ik geef later nog een groot feest. Best wel veel gekregen, veel meer dan ik had verwacht en dan heb ik de helft van mijn familie nog niet eens gezien of gesproken! Hah ik word goed verwend dit jaar..
Ondertussen heb ik best wel veel chat contact gehad met M, wat ik erg leuk vind.
12 juli moest ik 10 uur werken. Echt ik was helemaal gesloopt na die 10 uur! ’s Avonds zijn A en haar vriendje S nog even langs gekomen om even te borrelen (lees: verjaardag even vieren) en dat was heel leuk en gezellig, maar meer dan dat zat er ook niet in. Ik denk dat ik op het punt stond om te janken. Ik was moe, en gefrustreerd en naja als je een schooljaar lang veel te hard werkt en jezelf geen tijd gunt, dan komt er dus gewoon een moment van instorting. Dit gebeurde zo’n beetje. Daarnaast heb ik al een tijdje weer nachtmerries en slaap ik gewoon slecht, wat ook niet bepaald bijdraagt aan mijn gemoedstoestand.
13 juli; ik werd dood moe wakker, heb uiteindelijk allemaal nuttige dingen gedaan, schoonmaken, wasje draaien en ophangen, naar de stad geweest en me klaar maken om met mijn nicht wat te gaan drinken. Mijn nicht belde af en vroeg of ik de dag erna ook kon. Prima! Kwam mij eigenlijk wel goed uit, want ik had ook geen zin om door het kut weer te fietsen.. Super lang gekletst met M en toen vroeg hij me eindelijk mee uit!! Beetje jammer alleen dat hij 14 juli 3 weken op vakantie gaat... Gesprek afgesloten, een flink stuk gaan rennen in de regen (heb geen idee waarom ik daar ineens zin in kreeg) en toen ik terug kwam had ik een berichtje van M..ja, misschien een beetje kortdag, maar heb je zin om vanavond een filmpje te komen kijken??!Ik hoefde niet lang na te denken voordat ik JA zei. Dus zo zat ik even later op de fiets naar hem toe. Hij blijkt dus echt misschien maar 1 km verderop te wonen en heeft echt een mooi appartement! Toen ik er was, waren de films nog niet klaar met downloaden, dus hebben we eerst heel lang gepraat, het ging zo vanzelf! Toen een film aangezet en toen het einde er bijna was, kuste hij me ineens! Omdat ik eigenlijk zoenen niet in de planning had staan voor die dag, wist ik zo gauw niet wat ik moest doen..Terugzoenen of niet. Uiteindelijk toch maar wel gedaan aangezien we voor en tijdens de film minstens 2,5 uur aan een stuk door gepraat hebben en het echt onwijs klikte. Toen nog 2 films gekeken en half in slaap gevallen op de bank. Om 5 uur zei hij; zullen we maar gaan slapen of wil je nu liever naar huis gaan. Tsja bij iemand die ik amper 7 uur ken blijven slapen op de soort van 1e date, stond helemaal niet in mijn planning, maar ik voelde me vertrouwd en het was eigenlijk ook onzin om de fiets op te stappen. Ik kreeg een t-shirt en we hebben alleen nog maar gezoend en heel lang gepraat en verder niets. Bizarre is wel dat ik bij hem in zijn armen heb geslapen! Ik kan dat echt niet. Zoiets moeilijks! Maar bij hem was het zo vertrouwd en vanzelfsprekend en misschien was het fijnste nog wel, dat hij niets meer van mij verwachtte. Waardoor ik dus helemaal volledig mezelf kon zijn. Er waren zelfs momenten dat ik van die kriebelende, vlinderachtige onderbuik gevoelens had! Dat heb ik sowieso al meer dan 1 jaar niet meer gehad, dus cupido, A.K.A. vriendin A heeft voor de zoveelste keer een gelukte koppel actie.
Op het moment sms-en we best wel veel en hij komt zondag als hij terug is van zijn 1e korte vakantie nog even heel snel en kort langs. Ben benieuwd hoe ik me dan voel als ik hem zie. Wel heel fijn dat er nog wat tijd tussen zit steeds, want die verwerkingstijd heb ik echt wel nodig. Zeker bij dit. Dit heb ik nog nooit zo extreem meegemaakt..
Aaargh! Straks word ik nog verliefd :S
Nou dames, succes met het lezen van dit alles ’t is weer een lang verhaal..
Goed voortaan ga ik dus niets meer beloven, want dat werkt bij mij toch niet. Inmiddels zijn er al weer 9 dagen voorbij!
Mijn lieve broer mis ik wel een beetje, maar we hebben redelijk veel contact en hij heeft het naar zijn zin, dus ik ben helemaal blij voor hem
De feestjes waren echt super leuk! Het was allemaal wel een beetje veel van het goede..want 3 feestjes in 2 dagen nou dat is gewoon een beetje zwaar. Het eerste feestje was van een paar studiegenootjes en we hebben dus lekker met alle meiden geklaagd over onze opleiding en over onze ambities en dingen gepraat. Er was ook taart en soesjes!! Daar heb ik best wel wat van opgegeten, maar wonder boven wonder was ik de volgende dag niet aangekomen.
Na het eerste feestje ben ik als een gek de trein in gesprongen opweg naar het volgende! Even snel omkleden, make up op doen, pinnen en weer snel de stad in. Ook dat feestje was helemaal top! (zoveel leuke feestjes heb ik normaal echt NOOOIT) Mijn lieve lieve vriendin A die heeft me de hele avond lopen uitdagen, want 1; ze was lam en 2, ze wilde zo zorgen dat ik wat sexyer gedrag zou vertonen waardoor een goede vriend genaamd M mij zou opmerken. Missie gefaald. Ik vond haar cupido acties niet zo super, maar het was wel heel lachwekkend hoe ze die probeerde te implementeren. Dus toen zei ze; nou Lauren, ik weet zeker dat deze jongen helemaal je type is dus als je mijn cupido acties niet leuk vind, dan moet je zelf maar je mond open trekken. So I did. We waren lekker aan het kletsen en toen we wel weer uitgefeest waren fietste hij met mijn vriendin + vriendje en mij mee naar huis (hij woont daar in de buurt). Ik dacht dat hij mij niet zag zitten, maar hij stuurde mijn beste vriendinnetje A het volgende sms-je :D ; ‘wat een leuk vriendinnetje heb jij trouwens ;)’ Hahahhaa Ik heb het nog! Na een week had ik nog niets van ‘m gehoord en dat frustreerde me. Op facebook dus maar een foto waar hij een comment op had gegeven ge liked en ja hoor 1 uur later had hij me al als vriend toegevoegd en was het proces in gang gezet. Jeetje wat klinkt dit stom! Alsof ik dit allemaal van tevoren gepland heb ofzo.. Dat was dus niet het geval. Eigenlijk vond ik hem zo op het eerste gezicht een arrogante kwal, gelukkig blijkt het tegendeel waar te zijn. Nu zie ik het verder allemaal wel. Voorzover ik hem nu ken, vind ik hem wel leuk, maar meer kan ik er nog niet van maken natuurlijk. Meerdere informatie volgt!
Wat eten betreft, mijn plan om 1,1 kg per week af te vallen gaat GOED Ik ben zo blij en ik heb geen vreetbuien meer, ik heb ook al een tijdje niet gepurgeerd, dus daar ben ik best trots op. Wat heel vreemd is, is dat ik ook gewoon GEEN trek/honger of zin meer heb in eten. Niet eens in koekjes, taart of CHOCOLADE :S Heel vreemd dit. Niet dat ik het erg vind, maar dit heb ik al in geen jaren meer zo gehad. Hopen dat het voorlopig blijft, want dat is op zich wel een positieve ontwikkeling.
Gister mijn lieve broer op het vliegtuig gezet, samen met mijn vader. Eerst nog even samen gegeten. Eerst wilde ik dat niet doen en later komen, maar ik ben blij dat ik toch meegegeten heb. Ik had alleen ’s ochtends wat kleins gegeten en de rest van de dag niet, dus die ene spek kaas pannekoek zorgde dat ik nog binnen mijn streef was. Het was echt super gezellig en ik had nog stroopwafels gekocht voor mijn broer om mee te nemen (daar maak je echt vrienden mee in het buitenland) en een dagboek, met 2 mooie teksten erin. Hij helemaal happy met mij en ik ook happy met mijn goede aankoop.
Nog een laatste foto voor de gate en toen wachten tot hij door de douane was. Bah, ik was ergens een beetje verdrietig en ook gewoon jaloers dat hij naar het buitenland gaat en allerlei geweldige avonturen gaat meemaken. Terwijl ik thuis blijf dit jaar en van het Nederlandse zomerweer moet proberen te genieten.
Verder ging de toets gister gemiddeld. Ik hoop dat het net een 5,5 waard is, maar daar ga ik niet van uit. Op zich is deze toets van een vrije keuze vak, dus die hoef ik niet perse te halen. Het was meer voor de fun. Voor de toets van vandaag heb ik net even geleerd en op zich wist ik het meeste wel doordat ik het grotendeels heb moeten toepassen toen ik als dietist in het buitenland werkte. Dat scheelt een hoop. Ach en het maakt me nu ook niet meer uit of ik deze toets nu wel of niet haal. Als niet, dan doe ik ‘m toch lekker in augustus. De kans dat ik gewoon zonder studie vertraging afstudeer is nog altijd groter dan dat ik met studievertraging deze opleiding afrond.
Ook ben ik wel een beetje sacherijnig dat ik niet meer dan die 1,1 kg ben afgevallen, maar aan de andere kant is het ook goed dat ik deze week nog niet ge-purgeerd heb, niet verder aangekomen ben (ondanks alle etentjes) en voldoe ik nog steeds aan mijn planning, dus ik mag eigenlijk niet zeuren. Die volgende kilo gaat er volgende week wel af, wanneer ik moet werken en eindelijk VEEEEEL kan gaan slapen.
Hmm vandaag 1 juli, nog even en dan ben ik al 21! Oh wat gaat de tijd toch snel. Toen ik ooit (ruim 5 jaar geleden) begon met afvallen dacht ik dat ik het zo goed onder controle had en dat het niet zou uitgroeien tot een eetstoornis. Men was I wrong! Het is zelfs erger geworden. Heb ik het zelfs geaccepteerd als onderdeel van mijn leven. Op mijn 16e dacht ik ook dat ik als ik eenmaal de 20 had bereikt, ik niet meer zo veel uit zou gaan, ik een vriend zou hebben en al zo’n bijna een getrouwd vrouw zou zijn. Hahaha, nou ik moet er niet aan denken. Een vriend zou wel leuk zijn, maar dan moet de gelukkige wel van reizen houden en niet bang zijn om zomaar een avontuur in te stappen. Wat gaat het leven toch snel aan je voorbij en wat gaat het toch anders dan je denkt. Ik weet niet of ik er blij mee ben of niet. Het ouder worden beangtigd me ook. Zoveel dingen die ik wil en moet doen, maar ergens zie ik daar de tijd ook niet voor.
Nou dat was wel weer genoeg doemdenken voor vandaag. Nu eerst maar eens een laatste tentamen maken, van mijn vrijheid gaan profiteren en de feestjes eens even goed vieren! Bij mijn 2e feestje vanavond komt ook een zeer leuke jongen, dus eens kijken of ik er vanavond op mijn best uit kan zien.
Maandag; stress, stress, STRESS!! Het is inmiddels middernacht geweest en nog steeds ben ik niet begonnen met leren. Dat terwijl mijn eerste toets morgenochtend al is! De hele nacht amper geslapen, gezweet en de volgende dag vond ik mijn dekbed aan de andere kant van mijn kamertje. ’s Ochtends toch nog even snel alles doorgelezen. En wat een mazzel de meeste vragen gingen over een onderwerp waar ik toevallig veel van wist. Dus de eerste toets heeft waarschijnlijk wel een voldoende. De tweede die precies 15 minuten later begon, was daarentegen een ramp. Ik wist van alles wel wat af, maar de vragen waren zo specifiek, dat ik de moeite er niet voor ging nemen die vragen te beantwoorden. Ik heb de onderwerpen op een kladbaadje overgenomen en toen een leeg vel papier ingeleverd. Dan maar een herkansing hoor. ’t Is niet direct het einde van de wereld. ’s Avonds nog onverwacht uit eten. Heb heel braaf een salade genomen en de light drankjes besteld. Toen ik na een hele lange dag pas om 1 uur ’s ochtends thuis kwam en ik me toch even wilde wegen, was ik nog steeds hetzelfde gewicht als die ochtend. Dus dat was wel fijn.
Vandaag weer gezellig met een vriendin afgesproken. We moesten nog wat cadeautjes kopen voor 2 jaargenootjes, want die geven een feestje deze vrijdag. De hele stad doorgeslenterd en uiteindelijk onze missie volbracht! Weer had ik super slecht geslapen vannacht, want ik moest een beetje op tijd op staan om mijn studio aan kant te maken. Mijn vriendin zou al om half 12 bij mij zijn, dus de wekker zou om 8 uur gaan. Mijn wekker is niet gegaan, maar ik kreeg wel een wake-up call van een andere goede vriendin. Of ik deze vrijdag ook niet naar een super groot feest wilde op een boot. NATUURLIJK wil ik dat. Oh oh, wordt nog leuk. 2 feestjes op een avond. De volgende dag nog 3 uur in de trein zitten richting mijn ouders, om daar vervolgens weer een feest te hebben. Ik durf te wedden dat ik zondag DOOD ben. Mijn plan is nu om gewoon niet te eten vrijdag en zaterdag bij de BBQ zorg ik voor de salades (dus die gaan sowieso weinig calorieeen bevatten) en eet ik alleen daar iets van. Als men vragen gaat stellen zeg ik dat ik last van mijn buik heb door de 2 feestje van de nacht ervoor! Heerlijk zo’n alibi!
Verder vandaag merkte ik dat ik sinds ik een dag menu heb gemaakt, ik daar bijna niet naar kijk, maar onbewust ook geen zin heb in zoetigheid. Heel vreemd. Ik heb geen zin meer in veel eten en vaak heb ik ook helemaal geen trek als ik volgens mijn menu iets mag eten...maarja ik ben nog niet zo heel lang bezig met mijn menu en ik heb wat onverwachte etentjes gehad, dus erg afgevallen ben ik nog niet. 1 kg maar, voldoe dus wat dat betreft nog wel aan mijn streven van 1 kg per week.
Morgen gaat mijn broer naar Brazilie toe om 2 maanden vrijwilligerswerk te doen. Ik ga hem zo missen he. Ik weet hoe het daar is en wat hij allemaal zal gaan meemaken, want ik heb ook een halfjaar in Zuid Amerika gewoond. Alleen was het land waar ik hoofdzakelijk verbleef veel veiliger dan Brazilie. En mijn broer weer altijd in de problemen te komen, terwijl hij geen gedrag vertoont dat ook maar iets zou kunnen uitlokken..Dus ik maak me wel een beetje zorgen. Daarnaast is Portugees ook gewoon een rottaal. Spaans leer je zo. Echt raar dat hij nu ook naar Zuid-Amerika gaat, terwijl ik daar net van terug ben. Als ik het geld had, was ik direct mee gegaan.
Nouja een stuk vrolijker is mijn logje dit keer wel. Voel me nog steeds niet happy, maar met de tijden van rust in het vooruitzicht, de leuke feestjes en de gezellige dagjes met mijn vrienden, maakt mijn leven al een stuk beter.
Vandaag ben ik precies 10 dagen niet bezig geweest met het plaatsen van een log. Ik heb wel alle blogs bijgehouden en af en toe gereageerd, maar voor meer had ik geen tijd of puf.
De afgelopen dagen zijn behoorlijk hectisch geweest. Ik moest naar allerlei onverwachte feestjes toe, waardoor het positieve effect van de lax teniet werd gedaan, 2 dagen oppassen, sporten, leren, een conferentie van mijn opleiding organiseren, mijn schoolwerk afmaken en dat allemaal voor afgelopen vrijdag! Nu is het meeste wel gelukt, maar het leren niet. Op dit moment ben ik zo down, moe, sacherijnig en gestressed, dat ik niets anders meer kan doen dan jaren ’90 series kijken vanuit mijn bed en hopen dat mijn tentames zichzelf wel goed zullen maken.
Verder heb ik door alle stress weer ongelooflijke last van vreetbuien..hmm afgelopen week en vandaag eigenlijk. Alleen afgelopen zondag niet. Hierdoor was ik gedwongen vele malen boven de wc te hangen, maar wat een opluchting zodra dat volle gevoel weg is. Door alle eetbuien was ik heel erg aangekomen, wat ook te wijten was aan de leuke feestjes en dat wil ik niet meer. Ik moet nog even wennen aan mijn nieuwe regime, maar deze week heb ik het zo druk dat het wel gaat lukken. Ik heb een dagmenu voor elke dag van de week gemaakt, die niet meer dan 500 kcal per dag bevat. Zodra het zomerrooster van de sportschool bekend is kan ik mijn planning afmaken en beginnen met structuur aan te brengen in mijn leven. Deze zomer heb ik 9 weken de tijd om 10 kg af te vallen. Dit betekend dat er 1.1 kg per week af moet. Volgende week zondag moet ik dus 58.9 zijn. Lijkt me best haalbaar toch?
Wat valt er nog meer te zeggen..oja, ik heb nog een boek van mr. Ex liggen..hij heeft gevraagd of ik die mee kan nemen dit weekend. En ik wil hem eigenlijk niet zien, want dan vergeet en vergeef ik alles waarvoor ik hem al ruim 1 jaar probeer te mijden.
De ouders van mr.Ex hebben me uitgenodigd voor hun ‘zoveel jarige huwelijks feest’, een aanbod dat ik eigenlijk niet wil weigeren, maarja dan zit ik nog langer vast aan mr.Ex! Zijn ouders zijn zulke leuke mensen en ze denken dat ik een goede invloed heb op hun zoon..
Waarom is het leven toch zo moeilijk? Ooh wat haat ik mezelf toch! Door mijn perfectionisme, heb ik letterlijk mijn leven en vriendschappen vergald.
In de tijd dat ik nog niet nadacht over eten en het gevolg dat dat heeft op je lichaam was ik: populair, ad rem, grappig en kon ik genieten van het leven en zelfs van eten. Ik kon boodschappen doen en vasstellen wat nu hetgeen is waar ik nu zo’n zin in had.
Tegenwoordig ben ik soort van populair, mensen mogen me en willen nog steeds graag met me omgaan(wat ik niet helemaal snap, aangezien ik niet meer ad rem ben en ook niet echt grappig), maar voor de rest eigenlijk gewoon diep ongelukkig omdat ik het constante gevoel heb niet erkend te worden, niet goed genoeg te zijn en mijzelf ALTIJD vergelijk met mensen en vriendinnen die het beter doen dan ik.
Helaas voor mij zijn er een hoop mensen in mijn omgeving die beter dansen, gewoonweg slimmer, slanker, grappiger zijn en trek ik me steeds meer terug...Dit ben ik meer dan ZAT!
Daarom mijn zomerdoelen:
10 kg afvallen in 9 weken
Meer onder de mensen komen
Goed leren voor de waarschijnlijke herkansingen in augustus
Structuur aanbrengen in mijn leven zodat ik weer kan genieten (moet zeker lukken als ik straks weer strak en dun ben)
Oke eigenlijk is het niet MIJN ex, maar de ex van mijn beste vriendin. Sounds like a tricky story right? Wat moet je over hem weten? Hij is alom bekend als 'womanizer', elk meisje dat met hem date denkt:'dit keer zal het anders zijn' en 'aan mij blijft hij wel trouw en committed'. Dit zijn hele domme meisjes. Want mr. X bindt zich niet en relaties draaien om hem. Je mag van geluk spreken als hij niet vreemd gaat gedurende de relatie.
Oke de ex en ik ontmoetten elkaar pas voor het eerst toen het al een tijdje uit was tussen hem en mijn vriendin. Zij wilde hem nooit aan mij voorstellen, want hij zou mij toch leuker vinden dan haar. Ik had daar geen weet van, want had hem nooit ontmoet. Daarbij kon ik hem eigenlijk ook niet uitstaan, want door hem zag ik mijn vriendin nooit meer en kwam ze afspraken niet na. Wel had ik allerlei verhalen over hem gehoord..Hij kreeg bijles van mijn vader (die hem een vervelend rotjong vond), hij zat in de klas bij de ex-vriendin van mijn broer en mijn broer vond hem best oke, alleen de manier waarop hij meisjes behandelde niet.
Ik kwam op het feestje met mijn beste vriendin en wie was daar? mr. X. Toen wist ik al dat het feest zou worden! Ik had een lekkere slobber broek aan met een saai t-shirtje en concentreerde me vooral op het niet eten. Direct deze avond zowel beledigde hij mij en wist hij mij te charmeren! Later hoorde ik van mijn broers' ex dat hij me al heeft willen ontmoeten op het moment dat hij hoorde dat mijn broer een 'zusje' had.
Eigenlijk was hij alleen daarom geïnteresseerd in mijn persoon..dit had ik al vaker meegemaakt namelijk, want zodra ik mijn naam zei wist iedereen al direct wie ik was. Ook mr. X was dit punt niet ontgaan. wat hij niet wist, was dat ik tevens de beste vriendin van zijn ex was.
De rest van de avond heeft hij ruzie lopen maken met mijn beste vriendin en heb ik hem geen verdere aandacht geschonken. Misschien dat dat wel was wat hem triggerde. Hoe kon iemand als ik nu niet van HEM onder de indruk zijn?! Tsja de ongeschreven wet zegt; Komt niet aan de exen van je vriendinnen..ik wilde hem ook niet kennen want hij zorgde ervoor dat MIJN vriendin na alles wat ze had meegemaakt WEER in de put terecht kwam.
Na het feest voegde hij me toe op msn. Ik weigerde. Dit ging nog een tijdje zo door totdat ik toegaf. We hadden best leuke gesprekken en hij deed geïnteresseerd. Ik merkte dat hij zich schuldig voelde naar mijn vriendin toe en hoorde ook dat hij met haar voor het eerst heeft ervaren hoe een goede relatie eigenlijk hoort te zijn. Doordat ik niet in een romantische manier interesse had in hem, vertelde hij me standaard de waarheid.
Ik leerde de echte mr. X kennen en kwam erachter dat hij maar een superklein hartje heeft. Hij werd verliefd op mij, ik stiekem ook op hem, maar dat kon niet. Hij had inmiddels al weer een nieuwe vriendin(waar hij 6x bij vreemd is gegaan), als hij wel met mij zou daten, zou hij hoogstwaarschijnlijk in big troubles komen met mijn grote broer (mijn broer behoorde ook tot de most wanted guys van de stad, alleen scheen nog net iets hoger in de hiërarchie te staan dan mr.X) en ik zou verhuizen naar de andere kant van Nederland. Op 20 september heeft hij me gezoend en daarna hebben we dat nooit meer gedaan.
Onze vriendschap bleef. 1 jaar later is hij zelfs naar de zelfde stad als ik verhuisd en stiekem werd ik weer verliefd op hem, nou dat is misschien niet het goede woord. Ik heb gewoon een zwak voor hem. Ik ken hem zo door en door..hij heeft mij op alle momenten gezien: huilend, jankend, schreeuwend, maar ook: huilend van plezier, ziek (waarbij hij me in ALLES hielp) enzovoorts..Ik heb hem ook zo gezien en dat maakt alles zo heerlijk vertrouwd.Ook was hij de eerste persoon die toe hij vroeg hoe lang **** al dood was, reageerde met een zo kort? Het was toen al bijna 2,5 jaar geleden en de meeste mensen vinden dat een ontzettende lange tijd.
Mijn beste vriendin is ervan overtuigd dat wij ooit wat met elkaar zullen krijgen. Ik niet. De laatste tijd(nu 4 jaar verder) laat mr. X niets van zich horen en dan weer wel en ik kan niet van hem op aan. Nooit gekund eigenlijk. Daarnaast is het nooit uitgesproken, maar ik weet dat hij weet van mijn Eetstoornis. Hij heeft verdorie al 5 vriendinnen gehad met een eetstoornis dus ondertussen zal hij de symptomen wel kunnen herkennen.Dat maakt het eng, want wanneer zal het punt komen dat het uitgesproken wordt? Hij zal zorgen dat ik DIRECT in een kliniek terecht kom. Hij zegt altijd wel dat hij niet cared, maar dat doet hij wel! Voor deze jongen ben ik bang, maar aan de andere kant hou ik van hem
Na 4 jaar ben ik het enige meisje in zijn vriendengroep dat nog steeds bevriend is met hem en niet vervangen is..aan de ene kant ben ik trots, aan de andere kant zou ik willen dat ik me los van hem kon maken. En elke keer dat ik denk dat het lukt, dat ik niet meer loop te dromen over hem of probeer met hem in gesprek te komen, dan smst hij me of laat hij me weten hoe erg hij me mist..
Is dit nu een haat liefde verhouding?
Ondertussen besef ik mij nu ook dat ik bij de domme meisjes hoor, die denken dat ze hem kunnen veranderen(hoewel, hij is wel wat veranderd sinds hij met mij omgaat, maar het zijn babystapjes)en ik voel me laf, dat ik ons contact niet gewoon kan breken..
